Mijn spijkerbroek is op een paar plekken versleten en op 1 plek zit een scheur, maar verder is ie nog prima. Nou ja, die scheur is inmiddels een gat geworden omdat ik pasgeleden bij het aantrekken van de broek met mijn voet in de scheur kwam. En toen transformeerde de scheur in een gat. Ik realiseer me dat de woorden scheur en gat ook heel anders kunnen worden uitgelegd. Is natuurlijk niet mijn bedoeling, maar door er nu de aandacht op te vestigen gebeurt het toch.

Gat in mijn broek

Ik ga gewoon door. Is ook modern, een gat in je spijkerbroek. Loop er al weken mee rond en ben een soort van onbewust hip op die manier. Laten we eerlijk zijn: met de vorst (!) van de afgelopen dagen is zo’n gat in je spijkerbroek best fris. Maar ook zonde om m weg te gooien. Dus ik vanmiddag naar de Turkse kleermaker om te horen of mijn spijkerbroek nog te redden was.

De kleermaker was nog ff bezig om een jurk bij een meisje af te spelden en toen hij klaar was wilde het meisje de jurk uittrekken. Voor de goede orde: ze had gewoon kleren onder die jurk aan. Daar had ze duidelijk over nagedacht en thuis de jurk over haar kleren heen aangetrokken. De kleermaker verschoot van kleur en zei dat dit niet kon. Met een vloeiende beweging duwde hij het meisje in de meterkast, die met een gordijn van de winkel was afgescheiden.

Meterkast

Blijkbaar had hij dit al eerder bij de hand gehad en op deze wijze een multifunctionele meterkast gemaakt. Vroeg het meisje ook nog of hij de ritssluiting van haar jurk open wilde trekken. Met afgewend hoofd voldeed de kleermaker aan haar verzoek en trok daarna snel het gordijn dicht. Ik stond erbij en ik keek erna. Ik vind er niets van. Ik keek gewoon. Ik mocht zeggen wat ik kwam doen en dat deed ik. Mijn spijkerbroek was te redden volgens de kleermaker.

Voorstelling

Ik laat hem altijd 2 keer vertellen hoe hij het gaat repareren, want hij legt het zo prachtig uit. Hij vertelt en maakt er grootse gebaren bij. Alsof hij de hele broek doormidden knipt, uitwringt en weer in elkaar zet. Alleen daarom al zou je je broek laten repareren. Voor je plezier een gat erin knippen. Ik vertelde dat ik maar ff naar huis zou gaan om de broek uit te trekken. Voor je het weet beland ik ook in de meterkast.

Nog eens kritisch gekeken en er waren nog wel meer plekken op de broek te vinden dus het was uiteindelijk niet meer de moeite waard. Dus ik zoeken op de Zalando’s en Dress for Less online shops en toen kwam ik bij een artikel in NRC met als titel niets meer weggooien, alles leasen. En het ging over spijkerbroeken, wasmachines, koptelefoons, maatpakken en licht.

Spijkerbroek leasen

Echt van bezit naar gebruik. Mijn ‘ShareAround hart’ maakte een sprongetje. Wat een mooi initiatief. De leasesite voor spijkerbroeken heet http://www.mudjeans.eu en je least daar een nieuwe duurzame spijkerbroek voor € 7,50 per maand. Na 12 maanden lever je m in en krijg je een nieuwe. Of je draagt m langer. Of je levert m eerder in als ie kapot gaat. Of je laat m gratis repareren. Kan allemaal. En het is echt circulaire economie. Je ingeleverde oude spijkerbroek wordt gerecycled in een nieuwe. Die jij vervolgens weer kan leasen. Hartstikke duurzaam!

Ik zat ff op hun site te surfen – je kan de broeken online bestellen natuurlijk – maar zag geen maat 32/36 en die heb ik. Wel zag ik een chatbox dus begon een chat met Danique van mudjeans. Ze reageerde direct. Maat 36 bleek er wel te zijn. Das mooi. Ik kan ook gewoon bij mijn dochter Eline in Amsterdam op bezoek gaan en naar een winkel gaan waar ze mudjeans hebben. Dat bestaat ook nog; gewoon naar een winkel gaan. Ik ga dit natuurlijk wel doen. Mijn spijkerbroek leasen. Het mag voor mij steeds gekker worden. Wat een fantastische maatschappij leven we toch in.

Wel jammer voor mijn Turkse kleermaker, want repareren zit in het leasecontract. Ach, hij kan altijd nog het toneel op of als uitsmijter bij een kroeg aan het werk gaan. Als ze maar een meterkast hebben.

Z4
Next Post