Vanwege een verbroken relatie vertrok ik vorig jaar november met mijn labrador vanuit ons huis in Vierhouten naar een vakantiewoning in Nunspeet. Een vakantiewoning is geen permanent woonadres dus ik verkeerde in de veronderstelling dat ik een postadres moest aanvragen. Gelukkig was de eigenaar van de vakantiewoning zo vriendelijk om zijn huisadres als postadres ter beschikking te stellen.

Inschrijven bij de gemeente

Samen met de ingevulde- en ondertekende postadres-formulieren ging ik naar burgerzaken van gemeente Nunspeet om mijn overschrijving van Vierhouten naar een postadres in Nunspeet rond te maken. Dat liep ff anders. Burgerzaken vertelde me dat ze juist blij waren dat ik in een woning kwam wonen. Ook al was het een vakantiewoning. Ik mocht (moest) me daar zeker inschrijven dus een postadres was niet aan de orde. Ik had gewoon een woonadres. Gefeliciteerd en welkom in gemeente Nunspeet.

Illegaal wonen

Nou…. mooi. Toen die procedure was afgerond vertelde de behulpzame medewerker van burgerzaken dat ik van haar collega van bouwen & wonen niet permanent in een vakantiewoning mag wonen. Ehhhh, maar hoe zit dat dan? Nou, mijn collega van bouwen & wonen – ze wees op een soort van virtuele collega die naast haar zat – neemt contact met u op om te vertellen dat u illegaal in een vakantiewoning verblijft en wil graag weten wanneer u weer vertrekt.

Maar ehhh, u vertelde net dat ik me moest inschrijven? En aan de andere kant wordt mij verteld dat ik zo snel mogelijk moet vertrekken. Dat bleek te kloppen en ze leek het ook heel normaal te vinden.

Gesprek met bouwen & wonen

Ik werd idd uitgenodigd door een mevrouw van bouwen & wonen voor een ondervraging. Waarom ik daar woonde, hoe lang ik wilde blijven, of ik ingeschreven stond bij de woningbouwvereniging, of ik wel wist dat het illegaal was? Dat ik daar een behoorlijke boete voor kon krijgen? Nou nee, dat wist ik allemaal niet. Ik heb me alleen ingeschreven omdat de mevrouw van burgerzaken zei dat dit moest. Dat was blijkbaar niet het goede antwoord. De lamp scheen nog wat feller in mijn gezicht en de vragen werden herhaald. Er kwam ook een man in een uniform met het woord ‘handhaver’ achter me staan. En vertelde dat ik antwoord moest geven.

Dat laatste is niet waar hoor. De man was er niet, maar ik moest wel antwoord geven. Ik vertelde dat de relatie tussen mijn vriendin en mij was geëindigd en dat ik daarom in een vakantiewoning ben gaan wonen. Dat ik echt wel van plan was om naar een andere woning te verhuizen. Dat was het goede antwoord en ik kreeg de bonus en kon mijn airmiles verzilveren. Ik mocht 6-9 maanden in de vakantiewoning blijven. Wel kreeg ik in de tussentijd een aantal brieven dat ik illegaal bezig ben en de eigenaar van het vakantiepark kreeg die brieven ook.

Het vervolg

Ik ben vertrokken naar mijn vakantiewoning en heb de brieven ter kennisgeving aangenomen. Blijkbaar ben ik een soort misdadiger. Daar kan ik wel mee leven. Totdat de eigenaar van het vakantiepark mij geschrokken belde dat hij een brief van de gemeente had gekregen dat hij meewerkte aan illegale bewoning en dat hij daar een behoorlijk boete voor kan krijgen. Ik heb het allemaal kunnen uitleggen. Hij slaapt tegenwoordig weer wat rustiger.

En toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat hier iets niet klopt. Ook al doen de ambtenaren nog zo hun best om net te doen alsof het normaal is dat het ene loket ‘welkom’ zegt en tegelijkertijd het andere loket ‘opzouten’ roept. Maar ja: maak ik me daar druk over? Nou, nee. Vind ik het raar? Ja, best wel. Ga ik de barricaden op om te protesteren? Dacht het niet. Ik blijf gewoon lekker illegaal in mijn vakantiewoning.