Degenen die me een beetje kennen, weten dat ik nogal een ego had. Ik heb dat nooit als een probleem gezien – natuurlijk niet – want ik geloofde echt dat ik dat was. Altijd naar buiten gericht, altijd denken, veel praten, niet alleen willen- en kunnen zijn. Niet naar je gevoel, vooral niet naar je gevoel.

Klappen

In mijn geval – ik spreek uit ervaring, want ik was er zelf bij – is het nog niet zo makkelijk om met zo’n ego wakker te worden. Tel daarbij mijn grenzeloze optimisme en jullie begrijpen dat ik behoorlijke klappen nodig had. Nou, die heb ik ook gehad. Het duurt een paar jaar, maar dan heb je ook wat.

Anders gezegd: weinig ego, materieel heb ik niets meer en geestelijk rijker dan ooit. Ik heb zin in het leven! En vol met ideeën. En ik voel me vrij. En mijn ego? Ja, dat lag ergens in de hoek. Heb ik maar weer opgepakt en aangetrokken. Toch makkelijk als je weet hoe je heet en waar je woont bijvoorbeeld. Anders zit je maar zo’n beetje zonder ego op een steen te vegeteren.

Ja, maar Jansen: waar blijf je nou met je luchtige column met hier en daar een kwinkslag? Dit is wel heftige shit!

Het luchtige deel komt nu.

De Clio

Dus ik woon in een vakantiewoning met mijn zoon, de labrador, mijn kleren, een paar spullen en…….. sinds 3 maanden mijn Renault Clio van 15 jaar oud. Zelden zo blij geweest met een auto. Ik kan overal komen, hij doet wat ie moet doen (starten en rijden) en is nog lekker zuinig ook. Als een kind zo blij ben ik.

Ik reed vroegguh in ‘dure’ en nieuwe auto’s en die regelen alles voor je. Ik mocht zelf sturen, maar dat was het zo’n beetje. In de Clio niet. Daar ben je een soort ‘schipper naast God’ en je mag alles zelf doen en laten. En dat leerde me vandaag om op een andere wijze naar de werkelijkheid te kijken.

Hij doet ’t niet

Ik was op bezoek bij een vriend in Apeldoorn. Toen ik naar huis wilde vertrekken drukte ik zoals altijd op de afstandbediening van de sleutel. Ik verwachtte een luide KLIK van de Clio te horen ten teken dat de deuren open zijn. Er gebeurde niets……

Nog een keer of 10 drukken. Weer niets. Kon de deur wel met de sleutel openmaken, sleutel in het contact, draaien en……. weer niets. ‘Zie je wel: batterij in de afstandbediening is leeg’, was mijn conclusie. Maar het rode lampje van de afstandbediening deed het nog wel. Ik was het ff kwijt.

Dus bellen met de renault dealer in Apeldoorn. na wat onvermijdelijke doorschakelmenu’s (druk op ‘1’ voor de receptie of ‘2’ wanneer uw renault Clio niet wil starten) kreeg ik de werkplaats.

Accu leeg

Na wat gerichte vragen kreeg ik te horen dat waarschijnlijk mijn accu leeg was. Dat was nou serieus niet in me opgekomen, maar dat was het wel. Startkabels eraan en lopen. De buurvrouw van een paar huizen verder merkte op dat ze het al vreemd vond dat mijn lichten vanmorgen nog aan waren. ‘Ja, die gaan vanzelf uit’, merkte ik op. Als een nachtkaars.