2 rustdagen in de tour vandaag en morgen. Dat is fijn en tegelijkertijd vreemd. Je bent inmiddels zo gewend aan het ritme van ’s middags met de bus naar het theater en ’s avonds laat of ’s nachts weer terug.

Jumbo

En dan loop ik vanmiddag in de Jumbo, kom ik Kevin (speelt keyboards in de band) tegen. Tja, een muzikant moet ook boodschappen doen en eten koken. Hij vertelt dat zijn vrouw woensdag komt en dat zij op Eerste Kerstdag na het optreden in Deventer voor de hele band een Kerstdiner maakt. Leuk, het is echt ‘home is where the heart is’. Een stukje thuis, ook al zit je op een bungalowpark in Nunspeet.

Bij het terugrijden naar mijn eigen bungalowpark kom ik Darren (Pianist) tegen, ook al op weg naar de Jumbo. De Jumbo krijgt het nog druk vandaag.

Kleinkind…. ehhh kind

Mick (de drummer) liet me eergisteren een foto van zijn dochtertje van 5 zien. Mick is van mijn leeftijd. Hij is morgen jarig en wordt 57. Ik zou wel ff moeten omschakelen als ik nu nog een kind van 5 zou hebben. Eerder een kleinkind, maar uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat dit er voorlopig niet in zit. Hij mist zijn dochtertje erg, maar dankzij Skype en FaceTime is er toch een soort van live contact. Hoor ik ook van de andere leden van de band.

ff drinken

Het zijn echt aardige mannen. stuk voor stuk. Na ieder optreden gaan ze ff wat drinken, bier meestal, maar soms ook wijn. Als het bier rijkelijk vloeit, betekent dit een stop bij een benzinestation op zo’n 40 minuten van het theater. ‘Can we stop at the nearest gasstation?’ is dan meestal de vraag. Een vertraging van ongeveer 15 minuten. Niet alleen plassen, ook roken, veel roken, chips kopen, broodjes, koeken, zoetigheid. Pas wanneer ik de bus start en een paar meter verder rij, komen ze de bus in.

Maar altijd aardig. Als we thuis komen, bedanken ze me altijd. ‘Well done Frankie’. Frans is wat moeilijk voor Engelsen dus heb ik als artiestennaam ‘Frankie’ gekregen. In ieder geval t/m 2e Kerstdag.